بنگر رحماء بینهم را

تکرار تب غدیر خم را

امروز علی غریب وتنهاست

آماج هجوم اهرمن هاست

اوکیست گلی ز باغ زهرا

پرورده ی داغ ودرد زهرا ست

او نور دل بسیجیان است

چون مادر خویش مهربان است

مستم ز تبسم نمازش

لبخند چو غنچه دلنوازش

چشمش غم وبوی عشق دارد

مستی ز سبوی عشق دارد

چون فاطمه پشتوانه ی اوست

تا هستم وهست دارمش دوست

دلواژه هایی با امام زمان علیه السلام

بیا یا بن الحسن ...

^{بیا که دیگه تو این باتلاق گناه هیچ راهی رو جز کمک تو نمی شناسم .}

^{یا بن الحسن ... بیا
بیا که دیگه تو این دنیای پر شده از بدی ها ، کسی رو بهتر از تو نمی شناسم که بخوام بهش تکیه کنم .}

^{آقا جون زمونه ی بدی شده .
تو این دوره هر کی بیشتر از اسلام فاصله بگیره متمدن تره . هرکی بیشتر شهدا رو به تمسخر بگیره روشنفکر تره . تو این دوره هر کی شما رو بیشتر برنجونه اهل حال تره .}

^{آقاجون تو این خفقان فقط تویی که می تونی به من کمک کنی.}

^{آقاجون دوره ای شده که دیگه هیچکس ارزش ها رو ارزش نمی دونه .  کمتر کسی رو می بینم که معنویات رو به مادیات ترجیح بده .}

^{آقا جون اگه زمان پیغمبر علی (ع) غریب بود . امروز علی (ع) غریبت تره . آخه  اون موقع  کسایی بودن که تابعش باشن . ولی امروز کمتر می بینیم از غربت علی (ع) حرفی باشه .}

^{یابن الحسن
امروز کمتر می بینیم از شهدا حرفی باشه . دیگه همه چی رنگ و بوی دنیایی گرفته . همه چیزمون بوی ریا می ده . آقاجون دیگه یا بن الحسن گفتنامونم مثل قدیما نیست .}

^{فریب ما مخور آقا دروغ می گوییم                                              
                                 قسم به ام ابیها دروغ می گوییم
تمام چشم به راهی و انتظار ظهور                                           
                                  و ندبه های فرج را دروغ می گوییم
زبان سخن ز تو گوید ولی برای گناه                                           
                                   به پیش چشم شما هم دروغ می گوییم}

ای شعور شهید ؛ ای شهید شعور! شعار شور انگیز قتلگاه تو را هزار هزار حنجره لبیک گفتند وبا شوقی که از صحابه ی تو آموختند ، در آتش وخون شکفتند و پاره پاره ومتبسم ، همه ی آسمان را سهم خود کردند . زلال جاری تو ، جاری زلالی شد که ما وهمه ی فرداییان در آن چهره می شویند تا نگاهی تازه بیابند و از منظری  دیگر به جهان بنگرند . خون تو ، گلگونه ی شفق شد وآبروی آسمان در پگاه وشامگاه ، که بی تو آسمان ، سیاه سرگردانی بود وسرافکنده وشرمسار که گیج می گردید و جز شب وانجماد ،همسایه ای نداشت.

ای امام عاشورا ! عاشورایت امام ماست و آیین کربلایت آیینه ی ما . اگر تو نبودی ، ما سمت قبله را گم می کردیم و در کژراهه ها به سقوط تن می سپردیم و در دره های ناکامی و بدنامی ، رسوب می کردیم.

با تو همه چیز ، خود را شناخت . با تو زمین معنا گرفت . با تو زمان اصالت یافت و آسمان در سماع و چرخش خویش ، سخاوتمندانه ابرها را به میهمانی زمین فرستاد .

ای خوب آشنا ! مارا آشنای خوبی وزیبایی گردان . تو حسینی وحسین یعنی زیبال وما دراسارت عصر زشتی ها وپلشتی ها. ما را به کربلای خویش بخوان تا در شط تشنگی ات چهره بشوییم وخدا را خوب تر نظاره کنیم . ما را به یک جرعه از تشنگی ات میهمان گردان.

تو كه از مرگ و حيات، اين همه فخرى و مباهات
على اى قبله حاجات
گويى آن دزد شقى تيغ نيالوده به سمّى
بأبى انتَ و اُمّى

گويى آن فاجعه دشت بلا هيچ نبود است
در اين غم نگشود است
سينه هيچ شهيدى نخراشيده به سُمّى
بأبى انتَ و اُمّى

حق اگر جلوه با وجهِ اَتَمَ كرده در انسان
كان نه سهل است و نه آسان
به خودِ حق كه تو آن جلوه با وجهِ اَتمّى
بأبى انتَ و اُمّى

منكر عيد غديرخم و آن خطبه و تنزيل
كر و كور است و عزازيل
با كر و كور چه عيد و چه غديرى و چه خُمّى
بأبى انتَ و اُمّى

در تولاّ هم اگر سهوِ ولايت چه سفاهت
اف بر اين شمِّ فقاهت
بى ولاى على و آل چه فقهى و چه شمّى
بأبى انتَ و اُمّى

» دیوان شهریار«

نهج البلاغه

ای آخرین توسل سبز دعای ما                       آیا نمی رسد به حضورت صدای ما ؟

شنبه دوباره شنبه سه نقطه چین                     بی تو چه زود می گذرد هفته های ما

در این فراق تا که ببینی چه می کشیم             بگذار چشمهای خودت را به جای ما

موعود خانواده کی از راه می رسی               کی مستجاب می شود (( آقا بیای ما)) ؟

کی می شود بیایی واز پشت ابرها                  خورشیدهای تازه بیاری برای ما

آقا اگر نیایی وبالی نیاوری                            از دست می رود سفر کربلای ما

ظهور تو بهار سبز زندگي ماست

طلوع امید